Chemiczną "malyną" po ciele (i nie tylko...)

Przez długi czas nie rozumiałam (i chyba nadal nie do końca rozumiem) istoty mgiełek do ciała. Jedne mają (podobno) pielęgnować skórę, inne mają nadać jej brokatowy połysk, a cała rzesza pozostałych ma po prostu pachnieć na człowieku. Zastanawiam się w takim razie, mając na uwadze ten trzeci aspekt, czy mgiełka do ciała i „naturalny dezodorant w spray’u” różnią się jedynie tworzywem, z którego zostały wykonane ich opakowania? W każdym razie, kiedyś nabyłam (ja wybrałam, Mój Ukochany płacił :P) body spray Fruttini Raspberry Cream i właśnie dzisiaj przyszedł czas na jego recenzję. 

Od producenta:

Opakowanie: Przezroczysta butelka z atomizerem i zakrętką wykonana ze sztywnego plastiku o zabarwieniu różowym. 

Na etykiecie widnieją ogromne i soczyste (pewnie pochodzą z GMO :P) maliny skąpane w „kremie”, które aż chciałoby się skonsumować :D Z tyłu opakowania został naklejony biały kartonik z polskim tłumaczeniem informacji o produkcie.

Konsystencja: Wodnista.

Kolor: Transparentny.

Zapach: Malinowy.

Skład:

Moja opinia: Produkt można byłoby skwitować jednym wyrażeniem – bardzo chemiczna „sprawa”. Zacznę jednak od złożenia zażalenia na opakowanie, a konkretniej na atomizer. Na początku śmigał jak ta lala, żeby oczywiście po jakimś czasie się zaciąć i tak mu za pewne zostanie do ostatniej kropli zawartości:] Jak ma dobre dni i działa bez zarzutu, to wystarczy delikatne naciśnięcie, aby uwolnić mgiełkę, nazwijmy to, szerokokątnie :D A jak strzeli focha, to można sobie naciskać go do woli, nadwyrężając palec wskazujący i albo kompletnie nic się z niego nie wydostanie, albo zawartość wyleci jak strzała po linii prostej.

Zapach mgiełki już od początku mi się spodobał. Wyróżnia go intensywna i słodka malina, choć bardzo chemiczna (podobnie jak truskawkowy sorbet pod prysznic z tej samej firmy). Po zużyciu połowy zawartości musiałam jednak odstawić produkt na jakiś czas, ponieważ pierwsze skrzypce w zapachu zaczął odgrywać alkohol. Oczywiście nadal wyczuwalna była malina, ale dopiero po dłuższej chwili, bo najpierw w mój nos uderzała moc procentów:/ W międzyczasie wracałam do tej mgiełki, porzucałam ją albo znajdowałam jej inne niezawodne zastosowania (np. jako odświeżacz powietrza w toalecie) i tak w kółko… W kwestii długotrwałości zapachu na ciele mgiełka należy do tych krótkożywotnych – maksymalnie utrzymywała się do godziny. Natomiast na ubraniach lub włosach potrafi wydłużyć swoją egzystencję nawet do trzech godzin.

Ten drugi i trzeci patent „psikania” zaczęłam stosować z dwóch powodów: a) zauważyłam, że mgiełka mnie uczula, fundując mi czerwone plamy na skórze (szczególnie na dekolcie); b) minął termin jej przydatności. O właściwościach wygładzających skórę, które obiecuje producent, oczywiście nie ma żadnej mowy. To jest zwykły zapachowy gadżet a nie forma pielęgnacji.

Żeby nie kończyć tak negatywnie, to mgiełka jest bardzo wydajna. Nie licząc wspomnianych rozstań i powrotów, to i tak jej ubytek przez długi czas był niezauważalny. A może jednak zużywam ją wolniej przez ten zacinający się atomizer? No dobra, miałam nie kończyć negatywnie… :P

Dostępność: Natura, Drogerie Polskie, Hebe

Pojemność: 200 ml

Cena: 13,99 zł

Używacie mgiełek do ciała czy jest to dla Was zbędny gadżet?

Prysznic z truskawkowym sorbetem

Zauważyłam je już dawno. Żele, jak i pozostałe produkty do ciała z tej firmy, od początku przykuwały moją uwagę dzięki atrakcyjnemu wyglądowi i owocowym, aczkolwiek chemicznym, zapachom. Jednak dość wysoka cena jak na małe pojemności opakowań ciągle nie zachęcała mnie do ich zakupu, dlatego cieszyłam nimi jedynie swoje oczy i nos. Za sprawą Mojego Ukochanego stałam się w końcu posiadaczką truskawkowego sorbetu pod prysznic Fruttini. Czy wielka truskawa zachwyciła mnie również po jej zakupie?

Od producenta:

Opakowanie: Pomimo, iż jest z plastiku, jest mocne. Zostało bardzo dobrze i przemyślanie wykonane. Rzadko kiedy spotykam żele pod prysznic, które można zawiesić na prysznicowym regale czy drążku. Ta niepozorna zakrętka jest bardzo wytrzymała. Potrzeba trochę siły, żeby ją zdjąć. 

Dzięki niej opakowanie w żaden sposób nie obciąża miejsca, w którym żel został zawieszony. 

Na szyjce butelki została zamocowana również plastikowa osłona, zawierająca membranę, poprzez którą żel nie ma prawa ujścia bez naszej ingerencji. 

Aby wydobyć zawartość, należy trochę mocniej ścisnąć opakowanie. Membrana ma jednak jedną wadę – jest za dobra :P Nie da rady nalać do środka wody, przez co nie można wydobyć resztek zawartości:/ Samej osłony też nie można ściągnąć.

Produkt przykuwa uwagę głównie poprzez owocowy design. Nie da się nie zauważyć tej olbrzymiej, czerwonej i soczyście wyglądającej truskawy :D Z tyłu przyklejona jest papierowa etykieta, czego bardzo nie lubię.

Konsystencja: Troszkę klejąca, przypominająca rzadki kisiel, choć w porównaniu z żelami Isany konsystencja jest o wiele gęściejsza. Miejscami widać smugi, tak jakby tworzyły zawiesinę. Może dlatego żel został nazwany „sorbetem” :P W konsystencji zauważalne są również drobniutkie bąbelki powietrza. 

Kolor: Czerwony.

Zapach: Nie będę ukrywać, że jest bardzo, ale to bardzo chemiczny. Żel pachnie bardziej truskawkową gumą balonową niż samymi owocami. Liczyłam na to, że przyniesie mi jakieś orzeźwienie, tymczasem przytłacza mnie swoją słodkością. Trochę się zawiodłam, bo nie odczuwam jakiejś wielkiej frajdy z jego używania. Być może okazałby się lepszy w chłodniejszych porach roku. Aromat unosi się jedynie w kabinie prysznicowej, natomiast nie pozostaje za długo na ciele, a szkoda.

Działanie: Strasznie się bałam, że poprzez mega chemiczny skład już przy pierwszej aplikacji wywoła u mnie uczulenie. Na szczęście, nic takiego nie miało miejsca. Nie wysusza mojej skóry, powiedziałabym, że nawet trochę ją pielęgnuje. Żel dobrze się pieni i zmywa to, co ma zmywać.

Wydajność: Starcza na ok. 3 tygodnie.

Skład:

Dostępność: Natura

Pojemność: 250 ml

Cena: 8,99 zł